czwartek, 7 marca 2013

W świecie mistycznych przewodników

 AUTOR:





                          


   Książka Andrei Pleşu  O aniołach nie jest lekturą łatwą, taką na jeden czy dwa wieczory. Może rozcarować się ten, kto szuka czegoś naznaczonego sentymentalnym akcentem, czy czegoś pompatycznego. Dużo jest publikacji dotykających tej tematyki, jednakże w większości przypadków są to lektury lekkie, kładące nacisk na emocje. Niektóre z nich mają charakter wspomnieniowy, będące zapisem konkretnych przeżyć związanych z anielsko-niebiańskim światem. Tutaj jest inaczej, bez koturnu, ale poważnie, bez ckliwych emocji ale chwyta za serce.

   Książka podzielona jest na dwie główne części. Pierwsza z nich traktuje o ogólnych pojęciach dotyczących angelologii i jest dokumentacja notatek z wykładów autora. Druga natomiast rozszerza to co co zostało uwzględnione w początkowym rozdziałach, dopełnia i dodaje nowe watki. Więcej jest tutaj analizy ale przedstawionej w sposób bardziej swobodny. Jeżeli chodzi o charakter literackiego przekazu, to należy pochwalić autora za pomysł posłużenia się  dyskursem dydaktycznym, czyli uwzględniającym bezpośredni zwrot do czytelnika oraz prowokacyjno-opisowy styl z dołączoną, szeroką bibliograficzną podpowiedzią. Pleşu jest wymagający. Docieka, drąży, analizuje i przedstawia swoje myśli, otwierając przy tym drogę interpretacji dla czytelnika. Zawiązuje ciekawą dyskusję, podaje przyczynki naukowe i pobudza wyobraźnię. Resztę można sobie dopowiedzieć.
   Każdy z esejów niesie ze sobą sporą porcję wiedzy z rożnych dziedzin, przede wszystkim z filozofii, tej z czasów najdawniejszych jak i tej współczesnej, literatury fachowej, religii czy eschatologii. Rozsnuwa między nimi sieć supozycji, powiązań, ewokacji. Co więcej, autor łączy ze sobą pojęcia, wątki, rozważania i wyciąga interesujące wnioski. Wiele zagadnień nawiązuje do relacji anioł-człowiek, na rożnych polach, w określonych kontekstach i sytuacjach. Omawia się postaci konkretnych aniołów, ich tożsamość i charakter działalności. Pojawiają się mnisi i ich duchowy świat. To ci, co chcą uzyskać na ziemi insagnelie, czyli zgodność z naturą aniołów, jaką otrzyma się dopiero na końcu czasu. Kolejny motyw to opis Mszy świętej, jako liturgii sprawowanej w obecności niebiańskich wysłanników. Można spotkać się  cennymi i dającymi do myślenia stwierdzeniami, jak to, że nie można poznać żadnej rzeczy nie mając dostępu do jej anielskiego rejestru, do bożej myśli, która je ukształtowała. Bardzo ciekawe są także rozważania na temat Anioła Stróża, przedstawionego tu w nowym świetle. Jak się okazuje są to Istoty towarzyszące człowiekowi w cierpieniach, codziennie krzyżowani za jego niegodziwości.  Zainteresowanie rodzi się z pytaniem zadanym przez autora: czy dostajemy swojego opiekuna duchowego tuż po urodzeniu czy dopiero przy  chrzcie świętym?  Pada też pytanie o to , ile każdy człowiek ma przy sobie aniołów, czy oby na pewno jednego? Nie mogło także zabraknąć opisu topografii anielskich światów czy ich hierarchii. To tylko nieliczne wyimki z  tekstu, ale ukazujące oryginalność i dużą wartość podjętych przez  Pleşu dywagacji.

 W tekście autor wielokrotnie zachęca do pochylenia się nad konkretną książką, co wzmacnia więź między nim a  czytelnikiem, i zachęca do poszerzenia  wiedzy. Pojawia się wiele pytań i ciekawych rozważań, wymagających głębszego przemyślenia i konkretnego ustosunkowania się do tematu. W niektórych momentach można się troszkę zmęczyć naukowością tekstu, ale za chwilę dyskurs ten staje się lżejszy i przyjazny, nastawiony na konfrontację z czytelnikiem. Jednym słowem warto poznać książkę, aby spojrzeć na świat aniołów nowym, czystym spojrzeniem. Wolnym od nadmiernego sentymentu i patetyzmu.

Andrei Pleşu, O aniołach, Kraków, wydawnictwo Universitas 2003

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz